De muziekindustrie is door streaming groter dan ooit, maar artiesten, songwriters en muzikanten delen niet vanzelfsprekend mee in deze groei.
De muziekindustrie is door streaming groter dan ooit tevoren, maar helaas is het niet vanzelfsprekend dat artiesten, songwriters en muzikanten meedelen in deze groei. Wil je als act van 3 personen een minimumloon halen, en heb je een labeldeal waarbij je 50% ontvangt, dan moet je op jaarbasis ruim 41 miljoen keer gestreamd worden. Voor songwriters is het helemaal dramatisch gesteld: ben je een van de drie songwriters op een track en heb je een standaard publishing-deal dan zul je een ruime 112 miljoen keer gestreamd moeten worden om een minimuminkomen te halen.
Dit zijn de vier geboden waaraan volgens ons moet worden voldaan om een eerlijker verdeling te realiseren waarbij artiesten, songwriters en muzikanten ook een duurzame carrière kunnen bouwen door middel van het uitbrengen van hun releases op streamingplatformen.
1. Artiesten moeten door labels eerlijk betaald worden
Veel labeldeals bevatten lage percentages vergoedingen voor artiesten, gebaseerd op de tijd van CD-verkoop en fysiek product.
Hoe zit het precies?
Hoeveel een label van de ontvangen gelden van streamingdiensten doorbetaalt aan de artiest is afhankelijk van de deal die beide partijen met elkaar gesloten hebben. Helaas zien we nog te vaak dat de percentages voor de artiest veel te laag zijn. In het fysieke tijdperk (CD’s) was het logisch dat er voor een label meer fysieke kosten waren (zoals het drukken van de CD’s, artwork, distributie naar winkels, recalls e.d.), maar voor digitaal is er geen sprake hiervan. Ook wordt er tegenwoordig relatief minder geïnvesteerd in platen en opnames ten opzichte van vroeger, artiesten kunnen steeds makkelijker zelf goede opnames maken. En als laatste is het steeds makkelijker geworden om zelf je muziek op een platform als Spotify te krijgen, waardoor de gatekeeper-functie van labels is afgenomen. Dit alles maakt het extra wrang dat de huidige percentages voor streaming zo laag zijn.
Wij willen dat labels hun deals aanpassen naar realistische en eerlijke percentages.
2. Streamingdiensten moeten meer uitbetalen aan artiesten en songwriters: de taart moet groter.
Streamingdiensten moeten hun best doen om zoveel mogelijk uit te keren aan de muziekindustrie, naast winst maken. Door gratis abonnementen, family plans, en een focus op groot marktaandeel is dit niet altijd het geval.
Hoe zit het precies?
Hoeveel een label van de ontvangen gelden van streamingdiensten doorbetaalt aan de artiest is afhankelijk van de deal die beide partijen met elkaar gesloten hebben. Helaas zien we nog te vaak dat de percentages voor de artiest veel te laag zijn. In het fysieke tijdperk (CD’s) was het logisch dat er voor een label meer fysieke kosten waren (zoals het drukken van de CD’s, artwork, distributie naar winkels, recalls e.d.), maar voor digitaal is er geen sprake hiervan. Ook wordt er tegenwoordig relatief minder geïnvesteerd in platen en opnames ten opzichte van vroeger, artiesten kunnen steeds makkelijker zelf goede opnames maken. En als laatste is het steeds makkelijker geworden om zelf je muziek op een platform als Spotify te krijgen, waardoor de gatekeeper-functie van labels is afgenomen. Dit alles maakt het extra wrang dat de huidige percentages voor streaming zo laag zijn.
Wij willen dat labels hun deals aanpassen naar realistische en eerlijke percentages.
3. Songwriters moeten beter betaald worden voor streaming
De verdeling tussen het liedje (auteursrecht) en de opname (masterrecht) moet eerlijker. Dit is nu 85-15% in het voordeel van de opname, waardoor songwriters naar verhouding weinig inkomsten uit streaming binnenhalen.
Hoe zit het precies?
Hoeveel een label van de ontvangen gelden van streamingdiensten doorbetaalt aan de artiest is afhankelijk van de deal die beide partijen met elkaar gesloten hebben. Helaas zien we nog te vaak dat de percentages voor de artiest veel te laag zijn. In het fysieke tijdperk (CD’s) was het logisch dat er voor een label meer fysieke kosten waren (zoals het drukken van de CD’s, artwork, distributie naar winkels, recalls e.d.), maar voor digitaal is er geen sprake hiervan. Ook wordt er tegenwoordig relatief minder geïnvesteerd in platen en opnames ten opzichte van vroeger, artiesten kunnen steeds makkelijker zelf goede opnames maken. En als laatste is het steeds makkelijker geworden om zelf je muziek op een platform als Spotify te krijgen, waardoor de gatekeeper-functie van labels is afgenomen. Dit alles maakt het extra wrang dat de huidige percentages voor streaming zo laag zijn.
Wij willen dat labels hun deals aanpassen naar realistische en eerlijke percentages.
4. Sessiemuzikanten moeten betaald worden voor online/streaming
Nu is het zo dat sessiemuzikanten helemaal niet meedelen in het succes indien een track op bv. Spotify vele miljoenen malen is gestreamd.
Hoe zit het precies?
Op dit moment krijgen sessiemuzikanten vaak nog niet betaald voor online/streaming. Sena heeft geen mandaat om een vergoeding op te halen bij streamingdiensten, en labels betalen meestal alleen een fixed fee voor de studiodagen. Het verschil met Radio/Tv-inkomsten voor een sessiemuzikant is daardoor enorm groot, terwijl het toch duidelijk is dat meer en meer mensen juist naar muziek luisteren op streamingdiensten. Wanneer je als sessiemuzikant op een hit hebt gespeeld die alleen op streamingdiensten vele miljoenen keren wordt gestreamd dan levert dit je dus (naast je afgesproken fixed fee) niks op terwijl de sessiemuzikant ook heeft bijgedragen aan de kwaliteit van de opname en dus ook aan het succes. Dit is niet juist, en is ook binnen de nieuwe Auteurscontractenrechtwet niet toegestaan.
Wij willen dat labels hun deals aanpassen naar realistische en eerlijke percentages.
Meer campagnes
Streaming groeit enorm, maar songwriters hebben in de afgelopen jaren weinig kunnen profiteren van die groei.
Social media plays an integral role in the discovery and development of new talent – but only if they are correctly credited.
